Lights, camera, action: Charet's 18th!

Kung mayroon akong natutunan sa mga debut, iyon ay ito ang nagiging basehan upang malaman ng buong mundo kung gaano ka kamahal ng sambayanan. Totoo. At ang nagwagi ay walang iba kundi si Charet, kung kaninong debut ang dinalaw na ilang libong tapat - charot! Pero, kaya nga naman kasi masaya ang debut ni Charet ay dahil siya ang nagdebut. Ha ha ha!

Kung hindi ba naman artista eh...!

Matapos kaming magkaligawligaw sa West Avenue, nakaabot din kami nina Bet, Mareng, at mommy niya sa Oasis, kung saan manol na manol kami sa sobrang sosyal. Well, iba na talaga, guys. Nagmistulang reunion na naman ang paghihintay sa programa. Mas masaya lang ito sapagkat hindi hayskul kundi elementary school ang muling nagkakita-kita! Pustahan tayo na ito lang ang debut na maghahagilap ng mga bisitang elementary school pa ang huling gala. Kumusta naman, naaalala ko 'ata na mga wild child pa kami noong elem.



Hindi pa nagsisimula ang programa ngunit maingay na ang aming lamesa. Natutunan ko rin na mas nakakatawa palang balikan ang elementarya kaysa hayskul. Napagtripan namin iyong mga guro namin noon - laptrip kami kay Ms. Reading na ang motto ay "Only time will tell" at ang paggising sa amin tuwing umaga ay ang pagkanta ng "Good morning to the flowers". Pati na rin kay Ms. Grade 4 homeroom na noong huli naming nakita ay may pigsa sa mukha - ayun, pasigaw-sigaw pa rin. Kahit sa pagsulat ko nito, natatawa pa rin ako. Limang taon na ngunit ang alaala namin sa isa't-isa ay bahagya lamang nagbago.



Nang sa wakas ay dumating na ang aming pinakahihintay: ang entrada ng walang iba kundi ang Future Megastar/ Showbiz Queen/ Primetime Princess na si Charet! Charot, may pa-anggulo-anggulo pa ang bakla!

Change outfit - second rampa!

Sobrang saya ng halakhakan. Sa tingin ko, mas masaya pa ang kwentuhan sa aming lamesa kung naki-upo si Charet. Iyon nga lang eh, sa sobrang daming nagmamahal sa kanya ay hindi namin siya masolo. Rinig mo rin sa mga nagbigay ng speech para sa kanya (isa na ako doon - at sa wakas ay naihayag ko rin ang mala-MMK kong pasasalamat sa kanya, na iniyakan ko pa noong sinusulat ko) na siya ay isang napakahalagang karakter sa buhay ng kanyang mga bisita.



Todo-hataw sa games! Alam ko naman na kami talaga ang nagwagi - hindi lang marunong pumili ang judges, joke! Si Gem ang pambato. Hala, rampa kung rampa!

Project Runway Philippines challenge

Work it, ghurl!

Sa bandang huli, nang napagtanto namin na hindi talaga pwedeng mahiram si Charet, nagdrama-drama nalang kami; gumawa ng bagong poster at baka gawan ng Star Cinema ng pelikula, makuha pa kaming model.

At para kay Charet, hind ko na rin alam kung papaano pa kita pasasalamatan para sa labingtatlong taon na pagsasama at siyam na taong matalik na pagkakaibigan. God knows how important you are (charot drama!). Sana'y ipagpatuloy mo ang pagiging bituin sa buhay ng marami. Sana'y laging maliwanag ang iyong pagsikat. I'm so happy that you were born!!! I love you so much!

The ultimate party ghurl is back!

Napaano ka diyan, Gem?

Dahil swerte ang tumabi sa kambal, hehe!

Nanawagan pala ako sa Star Magic: si Charet na ang missing link sa inyong lineup. Panigurado na kapag kinuha niyo siya, tataas ang ratings niyo. Kaya, ano pang hinintay ninyo? Contact me for details!

more pictures:

Charet's 18th

Justine @ 18

Unang totoong MC gimik, na tinanggap ko lang naman dahil (a) matalik kong kaibigan ang nag-debut at (b) makapal ang aking mukha. Nakakatuwa nga naman kasing dumalo sa mga debut dahil ito ay nagmimistulang high school reunion. Charot lang, hindi naman kasi ganoon kasaya ang hayskul. Pero masaya yung debut, pramis!

Wops, ito na yung future seven-feet tall stewardess. Dalaga na siya, friends!

Salamat nga pala sa masarap na handa ng City Buffet (wow, sponsor?)!

Syempre, proud si Mommy Jeanny. :)

Wala lang akong video pero ang taroosh kumanta ni Ate! Hintayin niyo siya sa Star Records...

Masyado naman akong natuwa na sa kay laki-laki ng espasyo sa restaurant ay talagang dito pa kami sa banyo nagkumpulan.

Basta masaya.

Ang bilis nang panahon pag naiisip mo na isa-isa na kayong nagdadalaga.

Pau @ 18

Unang blog entry ng Enero. At ano pa bang hihigit sa unang debut ng taon? Pagkatapos ng labing-isang taong pagkakaibigan, labinwalong taong gulang na ngayon si Pauline. Noon, sabay pa kami nitong nananatili sa eskuwelahan pagkatapos ng klase upang maglaro lamang sa swing set sa likod ng Grade 1 building. Ngayon, parehas na kaming haharap sa isa't-isang naka-make-up at nakasuot ng bestida.

Don Jose Heights Clubhouse

Reunion nga ang peg! Sapagkat nahiya kaming pumasok ni Bet nang hindi pa dumarating sina Gem, Charet, at Mareng, lumabas-pasok nalang kami sa banyo - hindi pa nga nagsisimula ang party, nagrere-touch na. Medyo sira na pala ang camera namin kaya nag-rorobotiks na ang kinalalabasan ng mga litrato. Natuwa naman si Charet sapagkat mukhang mga pang-party gurlz ang exposure!

At nang mapuno ang hall...

Dalaga na siya, guys... ;)

Shining Bright Like a Diamond, talaga!

At dahil sa talumpati namin ni Bet para sa 18 Treasures, kami ang nag-uwi ng gantimpala para sa Most Well-Prepared Speech. May kasamang Toblerone pa iyan, yes!

Nang lumalim ang gabi, lumitaw na ang aming mga tunay na kulay nang subukin namin ang:

Ngunit, sapagkat hindi ko nagustuhan ang natikman ko, iniluwa ko ulit ito at ibinalik sa barista. Pero dahil din trip naming mag-ala-party gurlz, ginawa nalang naming props ang alcohol.

Tipsy na, guys...

Pagkatapos, sa rasong hindi ko maintindihan, tawa nalang kami nang tawa kahit wala namang nakatatawa. Ang saya lang sa pakiramdam na nagkasama-sama ulit kami pagkatapos ng mahabang panahon -  hindi bilang mag-aaral sa elementarya, kung kailan kami unang nagkakilakilala, kundi bilang mga kolehiyala na may kanya-kanyang pangarap.

Kaya, kahit busog na't nariyan na ang sundo, ayaw pa ring paawat. Naubusan na kami ng plato't lahat-lahat ngunit hindi pa rin namin tinantanan ang cake!

Worth it naman ang performance ni Gem para lang mabiyayaan kami ng plato

Siyempre pictorial muna bago magpaalam. Brace yourselves - OA maka-feeler!

Kahit ayaw pa naming lisanin ang lugar, kailangan pa rin naming magpaalam. Naisip din namin na baka matagal pa ulit bago kami muling magkakita-kita. Baka, ito na ulit ang huli naming pagsasama sa mahabang panahon. Nakalulungkot isipin ngunit ganito na talaga. Ito ang unang debut ng taon, at sa angkop na panahon, madadagdagan pa ito. Isa-isa na kaming hinuhulma bilang mga ganap na dalaga.

At sa pagtungtong mo sa legal age, isa na namang kapanapanabik na kabanata ang isusulat mo. Maaaring mula sa supporting role, magmimistulang props na lamang kami sa kabanatang ito. Marami ka pang makikilala at makakamtan. Gayunpaman, huwag sana tayong magkalimutan nang manatiling buo at kumpleto ang nilikha nating kabataan. Salamat sa napakagandang gabing handog mo sa amin, Pau.

Pag-uwi...

Tuloy-tuloy pa rin ang party-party hanggang sa kotse haha!